خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )

1112

نهج البلاغة ( فارسى )

49 - امام عليه السلام ( در بارهء عفو ) فرموده است : 1 - سزاوارترين مردم بعفو و بخشودن تواناترين ايشان است بكيفر رساندن ( زيرا عفو فرع بر قدرتست ، پس ناتوان را عفوى نيست ) . 50 - امام عليه السلام ( در معنى جود ) فرموده است : 1 - جود و بخشش ( همراهى كردن به آن كه سزاوار است ) آنست كه بى درخواست باشد ، و امّا آنچه از روى درخواستست شرمندگى و رميدن از سرزنش است ( از خواهنده يا از مردم ) . 51 - امام عليه السلام ( در بارهء پاره‌اى از صفات ) فرموده است : 1 - نيست بى نيازى مانند خرد ( زيرا خرد راه بدست آوردن سعادت و نيكبختى دنيا و آخرت را نشان مىدهد ) و نيست بى چيزى مانند نادانى ( زيرا نادان در بدست آوردن هر چيز بپرسش از ديگرى نيازمند است ) و نيست ميراثى مانند ادب ( آنچه كه شخص را از ناپسنديده‌ها باز مى دارد ، زيرا آنچه از مرده بى مشقّت و رنج مى رسد از دست رفتنى است ولى ادب هميشه همراه است ) و نيست پشتيبانى مانند مشورت و كنگاش ( زيرا از مشورت انديشهء درست بدست مى آيد ) .